Batystowy kaftanik

Pomysl na dzisiejszy wpis chodzil mi po glowie juz bardzo dawno.

Do jego realizacji sklonila mnie bardzo radosna wiadomosc jaka wlasnie otrzymalam. Moja siostra urodzila zdrowa,piekna coreczke!

Przyjscie na swiat dziecka to zawsze wielkie wydarzenie w rodzinie.

Ze wzruszeniem przypominam sobie przygotowania do przyjscia na swiat mojego Synka...

Jednym z wyjatkowych przedmiotow, ktore zostawilam na pamiatke jego wyprawki jest batystowy kaftanik i czapeczka uszyte przez moja mame na wzor tych, ktore kiedys szyla dla mnie i mojego rodzenstwa.
Zapragnelam takiego ubranka bardziej ze wzgledow sentymentalnych niz praktycznych.

Posciel do kolyski rowniez uszyla moja mama. Niestety ze wzgledu na brak miejsca kolyska powedrowala w swiat do innych dzieci.

A oto moj Synek w batystowym kaftaniku.... Zdjecie zrobione w pierwszych tygodniach zycia. Teraz to juz prawie 3,5 - letni kawaler!

Za szybko plynie czas...

Przyszedl mi do glowy pewien pomysl. Jak zwolnic przyspieszajacy czas? Utrwalic go w ... rekodziele. Pewnie to zludne myslenie , ale natchniona pracami dziewczyn, wierze ze mozna to zrobic.
Tesknie do czasow, gdy bylo na tyle wolnego, checi i materialu ( i pewnie mlodosci;), aby cos "dlubac".
Odkad Moj Ukochany Synek jest na swiecie, wszelkie "dlubanki" wykonywane sa napredce, z gotowcow, na skroty.... Nie zdaze sie nimi nacieszyc, a juz ida do ludzi. Na przyklad niedopieszczony "Poradnik dla Mlodej Mezatki " wydanie dla Uli - Ech! Obiecuje sobie, ze jego nastepne wydanie dla siostry bedzie o wiele lepsze i poswiece mu wiecej czasu!
Jestem nieco przytloczona iloscia inspiracji, jakie ostatnio znalazlam w necie - ludzie potrafia robic takie cudenka - tez by sie chcialo.
Gdy juz zorientuje sie troche, co i jak z tym blogiem chetnie pochwale sie ...dynia;)

Zwracam sie do wszystkich zagladajacych z prosba o wyrozumialosc. Wiem, ze nielegancko jest pisac po polsku bez polskich znakow - popracuje nad tym! Potrzebuje rowniez troche czasu, aby pisac jednoczesnie po polsku i po angielsku - kto wie - moze odwaze sie korespondowac z artystkami z ojczyzny scrapbookingu. Paradoksalnie mieszkajac w Stanach zakochalam sie w tej sztuce dzieki Polkom i ich wspanialym blogom, gdzie zamieszczaja swoje niesamowite prace!

Na razie jestem jeszcze bardzo zielona z obsluga tego miejsca. Bedzie mi ono jednak potrzebne, by wzmocnic mobilizacje do dzialan!